Διονύσης Σαββόπουλος

Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις

 όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα

 παράγκα, παράγκα, παράγκα του χειμώνα

 κι εσύ μιλάς σαν πτώμα

Ο λαός, ο λαός στα πεζοδρόμια

 κουλούρια ζητάει και λαχεία

 κοπάδια, κοπάδια, κοπάδια στα υπουργεία

 αιτήσεις για τη Γερμανία

Κυράδες, φιλάνθρωποι παπάδες

 εργολαβίες, ψαλμωδίες και καντάδες

 Η Ευανθούλα κλαίει πριν να κοιμηθεί

 την παρθενιά της βγάζει στο σφυρί

 Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

 στα καφενεία μπιλιάρδο, καλαμπούρι και χαρτί

 Στέκει στο περίπτερο διαβάζει

 φυλλάδες με μιάμιση δραχμή

 Όχι, όχι αυτό δεν είναι τραγούδι

 Είναι η τρύπια στέγη μιας παράγκας

 Είναι η γόπα που μάζεψε ένας μάγκας

 Κι ο χαφιές που μας ακολουθεί.