Μαρία Δημητριάδη

Σ’ αναζητώ,
μες στην πόλη τριγυρνώ,
σκοτάδι πυκνό,
ντύνομαι τον ουρανό.
Γύρω πόρτες κλειστές,
ίδιες όπως χθες και προχθές,
ώρες άδειες, μόνες, φριχτές,
κι όμως σ’ αναζητώ.

Σ’ αναζητώ,
μες στο πλήθος να σε βρω,
κι αργά περπατώ,
να σ’ αγγίξω δεν μπορώ.
Σε φωνάζω δειλά,
πρόσωπα σβησμένα, θολά.
ποιος σωπαίνει, ποιος μου μιλά.
Θά `ρθεις, σ’ αναζητώ.