Νίκος Γκάτσος. ''Αμοργός''

....Να βρεις μίαν άλλη θάλασσα μίαν άλλη απαλοσύνη

 

Να πιάσεις από τα λουριά του Αχιλλέα τ’ άλογα

 

Αντί να κάθεσαι βουβή τον ποταμό να μαλώνεις

 

 Τον ποταμό να λιθοβολείς όπως η μάνα του Κίτσου.

 

Γιατί κι εσύ θα χεις χαθεί κι η ομορφιά σου θα χει γεράσει.

 

Μέσα στους κλώνους μιας λυγαριάς βλέπω το παιδικό σου πουκάμισο να στεγνώνει

 

Παρ το σημαία της ζωής να σαβανώσεις το θάνατο

 

Κι ας μη λυγίσει η καρδιά σου

 

Κι ας μην κυλήσει το δάκρυ σου πάνω στην αδυσώπητη τούτη γη

 

Όπως εκύλησε μια φορά στην παγωμένη ερημιά το δάκρυ του πιγκουίνου

 

Δεν ωφελεί το παράπονο

 

Ίδια παντού θα ναι η ζωή με το σουραύλι των φιδιών στη χώρα των φαντασμάτων....