Παντελής Θαλασσινός

Οι νύχτες του Γενάρη έχουν στόμα

 και λένε παραμύθια τις γιορτές

 τσακίζουνε του μπουκαλιού το πώμα

 και πίνουν να μεθάνε οι ποιητές

Οι μέρες του Γενάρη έχουν μάτια

 που κλέβουνε το φως και το σκορπούν

 τα δειλινά σε έρημα δωμάτια

 εκείνων που θυμούνται κι αγαπούν

Οι μέρες και οι νύχτες του Γενάρη

 σα δέντρα κρεμασμένα στη βροχή

 στιχάκια γράφουν σ’ ένα Καλαντάρι

 και στις καρδιάς τα φύλλα μιαν ευχή

Ο χρόνος του Γενάρη γκρίζα δάφνη

 παράθυρα της μνήμης ανοιχτά

 αναπολεί τον ποιητή Καβάφη

 την Αλεξάνδρεια αποχαιρετά.