Πικρός καφές

Πικρός καφές είν η ζωή,
πικρός κι εγώ τον πίνω
Γουλιά-γουλιά κάθε στιγμή,
πόσο με πίκρανες κι εσύ
μα εγώ το καταπίνω
Πικρός καφές είσαι κι εσύ,
γεμάτη αχαριστία
κι αν έχω αισθήματα καλά,
δεν μ έχουν βγάλει πουθενά
όσο κι αν έγινα θυσία
Στενό σακάκι είν η ζωή,
στενό μα το φοράω
Βαρύ φορτίο κι οι καημοί,
κι είναι από σένα οι πιο πολλοί
κι όμως τους κουβαλάω