Παντελής Θαλασσινός

Και να που τα ταξίδια

 μείναν μόνο όνειρα

 Και να που οι φωνές

 και τα τραγούδια σώπασαν

Και να που η ζωή

 τώρα κυλάει πιο γρήγορα

 Και να που τα παιδιά

 και τα παιχνίδια χάθηκαν

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω

 Χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος

 Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω

 Φταίει η ζωή που είναι μικρή

Ραγίσαν τα φεγγάρια

 που ‘χε φέρει η άνοιξη

 Μαρμάρωσε το φως

 στο τελευταίο νύχτωμα

Φτιασίδι ερωτικό

 που θα φοράει το αύριο

 Στις πιάτσες της βροχής

 που θα πουλιέται Σάββατο