Πουθενά δε θεοποιήθηκε περισσότερο η έννοια του «λαού» απ’
ό,τι στη ναζιστική Γερμανία και πουθενά δεν επισημοποιήθηκε πιο πολύ ο
«κοινωνικός διάλογος» και ο «κοινωνικός εταιρισμός» απ’ ό,τι στο «σωματειακό
κράτος» της φασιστικής Ιταλίας. Σημειωτέον ότι επρόκειτο για καπιταλιστικές
χώρες που αντιμετώπιζαν το διεθνή καπιταλιστικό ανταγωνισμό ταυτόχρονα με την
εσωτερική ταξική πάλη, σε συνθήκες μεγάλης διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης και
ως εκ τούτου η κινητοποίηση και γενική «επιστράτευση» του συνόλου του δυναμικού
της κάθε χώρας και όλων των διαθέσιμων εφεδρειών ήταν θέμα ζωής και θανάτου για
την επιβίωση της κεφαλαιοκρατικής τάξης σε αυτές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου