Ασκήσεις επιβιώσεις

Πήγαινα για χρόνια στο ίδιο ποτάδικο… δεν καθόμουν σε σκαμπό…αλλά απέναντι από τη μπάρα στα όρθια...και κοιτούσα τους θαμώνες μέσα από το καθρέπτη πίνοντας το ίδιο πάντα ποτό… κάνοντας πάντα τις ίδιες κινήσεις… έτρωγα λίγα φιστίκια από το μπολ …μια γουλιά…άναβα τσιγάρο… δυο ρουφηξιές μια γουλιά… δυο ρουφηξιές μια γουλιά… δυο ρουφηξιές μια γουλιά… έσβηνα το τσιγάρο και πάλι από την αρχή… έτρωγα λίγα φιστίκια κλπ κλπ και μέχρις ότου τελειώσω το ποτό μου… όλη αυτή την ώρα που έκανα με ακρίβεια τις παραπάνω κινήσεις ...χάζευα τους θαμώνες …χωρίς να ακούω καθαρά τι έλεγαν… κάποιες σκόρπιες λέξεις…κάποιο επιφώνημα…γέλια…μόνο άμα μίλαγαν στο κινητό τους άκουγα τι έλεγαν…κι έτσι για να περνά η ώρα…έφτιαχνα ιστορίες για δαύτους με το μυαλό μου …