Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2016

B.D Foxmoor


Στα μέρη εκεί μακριά κάποιοι γιορτάζουν τέτοιες μέρες κάθε χρόνο

 με μύθους ζωνονται κι έστω για λίγο όλοι αγαπιούνται καλά και σώνει.

Εδώ δε φτάνει τίποτα απ’ αυτά το μέρος αυτό ακουστά το έχουνε μόνο.

Κι ευτυχώς γιατί έτσι δεν πληγώνονται που κάποιος είναι ευτυχισμένος απλά

που ξημερώνει.

Ξημέρωσε μακριά απ’ τα μέρη της γιορτής

 κι όμως ξημέρωσε

 τράβα εκεί για να τους πεις

 πως κι εδώ ξημέρωσε

 με το ίδιο αγιάζι της αυγής

 η νύχτα μέριασε

 και το τραγούδι της βροχής

 ακούω κι ας πέρασε

 η νύχτα της μεγάλης σας γιορτής

 κι όμως ξημέρωσε.


 

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016

Νίκος Καρούζος


Χαρά της νύχτας ω φώτα ηχηρά

 ο έγχρωμος θόρυβος της πόλεως.

Τη μοναξιά μου διαιρούσε πότε κίτρινη

 πορτοκαλένια κυανή και τώρα κόκκινη.

Είχε λευκά σημάδια η αγάπη.

Είχε λευκά σημάδια του κόσμου η ταραχή.

Στις ερημιές του φεγγαριού μέσ’ στα κλήματα.

Ο χρόνος πλησιάζει τα οράματα.


 

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2016


«Οι άντρες είναι σαν τους σκύλους. Πάντα επιστρέφουν πίσω. Οι γυναίκες είναι σαν τις γάτες. Φώναξέ τους μία φορά και δεν πρόκειται να τις ξαναδείς ποτέ...» Λένι Μπρους

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016


«Μεταξύ αντρών και γυναικών δεν μπορεί να υπάρχει φιλία. Υπάρχει πάθος, εχθρότητα, λατρεία, αγάπη αλλά όχι φιλία», Όσκαρ Ουάιλντ

 

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2016

Κώστας Ουράνης


Γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἕνα τραῖνο

 τὴ στιγμὴ ποὺ κινοῦσε γι᾿ ἄλλα μέρη·

 γυναῖκες ποὺ σᾶς εἶδα σ᾿ ἄλλου χέρι

 μὲ γέλιο νὰ περνᾶτε εὐτυχισμένο·

 γυναῖκες, σὲ μπαλκόνια νὰ κοιτᾶτε

στὸ κενὸ μ᾿ ἕνα βλέμμα ξεχασμένο,

ἢ ἀπὸ ἕνα πλοῖο σαλπαρισμένο

 μ᾿ ἕνα μαντήλι ἀργὰ νὰ χαιρετάτε...

νὰ ξέρατε μὲ πόση νοσταλγία,

σᾶς ξαναφέρνω στὴν ἀνάμνησή μου!

Ορέστης Αλεξάκης


 

Ίσως λοιπόν

πίσω από τόσους χωρισμούς

να βρεις κι εσύ το νόημα της ζωής σου

καρφώνοντας στην όχθη τού αχανούς

βίγλα τού ακατανόητου

τη σιωπή σου

Γιατί κι ο χρόνος γέρων είναι

και κουφός

κι όση σοφία θησαύρισες καπνός και σκόνη

Δε μένει παρά λίγο γκρίζο φως

Κι ο σκοτεινός Ληξίαρχος που ζυγώνει

 

Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι.


Τους προβολείς στήσε

 άπλετο φως στη ράμπα να πέφτει

 η δράση να κυλάει

 να παρασέρνεται στη δίνη.

Η τέχνη δεν πρέπει ν' αντανακλά

σαν τον καθρέφτη,

μα σαν φακός να μεγεθύνει.